V.O.C. 1 kampioen 4e klasse.

Het bestuur feliciteert spelers, trainers en begeleiders met het behaalde kampioenschap in de vierde klasse en daarmee gepaard gaande promotie naar de derde klasse. Tevens dankt het allen, die op de achtergrond hebben meegewerkt aan het bereiken van dit succes.

Met zorg volgt het bestuur de toestand der velden. Met name het 3e voetbalveld, d.w.z. het 2e cricketveld is in een zeer slechte toestand. Door de slechte weersomstandigheden in mei heeft het niet genoeg kunnen drogen. De drainage is bepaald slecht te noemen. M.b.v. derden zal het lukken om half juni het 2e cricketveld bespeelbaar te hebben. Het bestuur is blij met de medewerking van de gemeente in deze alsmede bij het realiseren van het 3e en 4e cricketveld. Tevens zij nog eens de naam van onze terreinknecht Kees Benningshof genoemd.

 Het bestuur is zich aan het beraden over een ledenwerfactie onder scholieren en studenten in Rotterdam. Er zijn reeds contacten gelegd en de eerste aanpassing voor het eerste jaar contributie wordt bepaald. Het zal gaan om een zogenaamde aanmoedigingsverlaging voor het eerste jaar. Daarna volgt het normale tarief. De nieuwe aanpassing zullen in het bulletin vermeld worden.

In verband met officiële afspraken met de horeca is het niet mogelijk “The House of Lords” anders te gebruiken dan zoals gebruikelijk bij sportwedstrijden. Bovendien zijn wij door de horecawet gebonden aan vaste sluitingstijden d.w.z. +- 2 uur na de laatste wedstrijd. Het is ook niet geoorloofd om eigen spiritualiën mee te nemen en in The House of Lords te nuttigen. Dit kan ons onze vergunning kosten.

EERSTE VOETBALELFTAL KAMPIOEN
12 mei 1983: VOC kampioen vierde klas, west II.

Een prachtig geschenk voor de vereniging, die dit kampioenschap op dit ogenblik hard nodig heeft. Mijn felicitaties gaan in de eerste plaats naar de aanvoerder Rob de Widt en zijn mannen van de selectie, alsook naar de partners. Voorts hun trainer Klaas Terluin en verzorger Piet Kers. En last but not least naar de voetbalcommissie, bestaande uit Jo van der Kooy, Jaap Maasdam, Joop Scholte en Piet van Schooneveld. Ik doe de overige heren niet te kort wanneer ik Piet van Schooneveld bij deze meer in het bijzonder in het zonnetje zet, omdat hij zo’n vijf á zes jaar geleden een beleid is gaan ontwikkelen, dat thans zijn vruchten begint af te werpen.

VOC beleeft met dit kampioenschap een historisch ogenblik, omdat het de eerste promotie betekent na de promotie naar de eerste klas op 29 mei 1910, die werd gevolgd door een geleidelijke afdaling naar de vierde klas.

In 1920 werd VOC kampioen van de eerste klas, West A, en behaalden we de tweede plaats in de competitie om het landskampioenschap, dat werd gewonnen door Be Quick. VOC speelde toen nog aan de Schieweg, alwaar spelers als Beyers, Van Everdingen, de gebroeders Horburger, Steenhouwer, Weber en Weidema furore maakten.

Daarna begon de afdaling. In 1925 eindigde VOC onderaan in de eerste klas, West II. Slechts via de degradatiecompetitie konden we doen het vege lijf redden. Bakker, Van Everdingen en Groosjohan waren de steunpilaren van deze reddingsoperatie.

Ook in 1928 stond VOC na de competitie weer onderaan. In de degradatiecompetitie bleven we de rode lantaarn dragen, hetgeen degradatie naar de tweede klas betekende.

VOC vond in de tweede klas niet de kracht voor de weg omhoog. Integendeel. In 1933 eindigden we samen met VIOS onderaan en verloren we de beslissingswedstrijd in de tweede verlenging met 4-3. Deze klap kwam zo hard aan, dat VOC zich ook in de degradatiecompetitie niet staande kon houden. Degradatie naar de derde klas derhalve.

In 1935 kwam er een opleving, toen we met spelers als Bakker, Dunk, De Greef, A. Nieuwenburg en Nouse kampioen werden van de derde klas, West II. De tweede klas bleef onbereikbaar, omdat we in de promotiecompetitie slechts op de derde plaats eindigden.

In het oorlogsjaar 1940 werd VOC kampioen van de derde klas, west II, waarbij we in 16 wedstrijden 64 doelpunten scoorden. Als gevolg van de oorlogsomstandigheden werd deze competitie tot noodcompetitie verklaard, waaraan geen promotie of degradatie verbonden was. Bekende spelers uit die tijd waren Fontein, De Groot, Grijseels, A. en J. Nieuwenburg, Nouse en Verburg.

In de zomer van 1944, voorafgaande aan de donkerste winter uit onze vaderlandse geschiedenis, behaalden we voor de derde maal het kampioenschap van de derde klas, west II. Vele VOC-ers hebben nog levendige herinneringen aan onze lotgevallen in dat jaar. De nummers een en twee van de promotiecompetitie zouden overgaan naar de tweede klas. Voor het ingaan van de laatste ronde stond VFC veilig op de eerste plaats. VOC bezette de tweede plaats en Fortuna de derde. In onze laatste wedstrijd tegen Fortuna op 11 juni 1944 was voor VOC een gelijkspel voldoende voor promotie. Helaas mocht het niet zo zijn. Twintig seconden voor tijd werd een Fortuna-hoekschop ons noodlottig toen de Vlaardingse spil met een fraaie kopbal onze promotiedroom vernietigde. Steunpilaren in dat seizoen waren Burki, Castelein, De Greef, De Groot, Grijseels, Van der Helm, De Klerk, A. en J. Nieuwenburg, Nouse Verburg.

In 1946 werd VOC voor de vierde maal kampioen van de derde klas, west II. Onze promotiewedstrijden speelden we toen in het Feyenoordstadion alwaar de duels tegen DCV ruim 21.000 toeschouwers trokken. Dit inspireerde de tegenstanders meer dan ons, want we eindigden slechts op de derde plaats.

Eerst in 1960 gebeurt er weer iets spectaculairs. VOC eindigt samen met Schoonhoven onderaan in de derde klas, west II. De beslissingswedstrijd op Woudestein wonnen we met 2-1, waardoor we de degradatie op het nippertje ontsprongen. Enkele bekende spelers uit die tijd: Gé Dobbinga, Jan Groen, Hannie van der Mijn en Joop Straetemans.

In 1965 ging het wederom niet goed. Met Quick Steps eindigden we onderaan in de derde klas, west II. De beslissingswedstrijd wonnen we met 1-0, hetgeen betekende dat we via de degradatiecompetitie mochten proberen ons in de derde klas te handhaven. In de beslissende wedstrijd had Tonegido aan een gelijkspel genoeg tegen VOC genoeg. Eén minuut voor tijd echter maakte Henk Smits het winnende doelpunt, waardoor we in de derde klas bleven. Enkele andere spelers waren Gé Dobbinga, Jan Willem Madsen, Joop Scholte René Schoonheim en Joop Straetemans.

In de competitie 1971/72 heeft VOC vanaf de eerste wedstrijd samen met RKAVV bovenaan gestaan, hetgeen resulteerde in een beslissingswedstrijd, die wij met 1-0 verloren. Actief waren toen o.a. Hans Baars, Ruud Meijerink, Feiko van den Oever, Hans den Ouden, Rob Roldaan, Joop Straetemans, Rob de Widt en Piet Zijnen.

In 1976 werd het vonnis voltrokken met de degradatie naar de vierde klas, na 43 jaar spelen in de derde klas.

Enkele weken geleden beleefden we het zesde kampioenschap sedert 1910, dat wordt beloond met promotie naar de derde klas

Wat betekent dit kampioenschap in samenhang met het landskampioenschap cricket van vorig jaar? Historisch gezien is een kampioen iemand, die de wapens opneemt voor een ander: m.a.w. het eerste voor en namens de gehele vereniging. Tegenwoordig is een kampioen de overwinnaar in een reeks van wedstrijden die competitie heet. En dát heeft VOC dit seizoen gepresteerd, waarbij de spelers de spanning erin hielden door onverwacht te verliezen of gelijk te spelen.

In de jaarvergadering heb ik o.a. een uitspraak van oud-voorzitter Hans van Everdingen aangehaald, waarin hij zei, dat wij nimmer de sport hebben bedreven om de sport. Gelukkig is dat tot op de huidige dag nog steeds het geval. Niettemin zijn kampioenschappen belangrijke impulsen voor het verhogen van de sportieve prestaties, voor een vriendschappelijk en actief clubleven en voor de aantrekkingskracht als vereniging. Echter: niets is zo vergankelijk als sportroem. Daarom moeten we nuchter blijven onder dit succes. We gaan nu naar de derde klas. In potentie beschikken we over mogelijkheden die verder gaan dan alleen handhaven.

Het eerste elftal is het vlaggeschip van de vereniging. Daar moet elke eerste elftalspeler zich van bewust zijn. De uitstralingseffecten van het succes van het eerste elftal zijn voelbaar in de gehele vereniging. Het stimuleert. Wil een vereniging vitaal blijven, dan zijn van tijd tot tijd successen nodig. Dat schept verplichtingen ten aanzien van inzet, volharding, kameraadschap, team-spirit en de ondergeschikten van de enkeling aan het geheel. Dat is dit seizoen gelukt. Vandaar het resultaat. Wie, zoals ik, de afgelopen weken de blijdschap en uitgelatenheid over het kampioenschap heeft meegemaakt, beseft hoe zeer dit in een behoefte voorziet. De frustraties van vele bijna promoties was overwonnen, werd weggezongen en werd weggespoeld.

V.O.C. voetbalkampioen.
Tegen de cricketers zeg ik: op naar de ‘double’.
Nooit gaat Rood Zwart verloren!

Jan W. Verbeek, Voorzitter.

“Bij het ontwerpen en samenstellen van deze website is de grootst mogelijke zorgvuldigheid betracht. Mocht u echter inhoud tegenkomen waarop u meent auteursrecht te hebben, neem dan contact met ons op via e-mail webredactie@voc-rotterdam.nl