Cricketseizoen 1974/3

Aflevering 3

4 augustus: H.B.S. - V.O.C.  3 - 2   137 : 7  -  188 : 5
De enige schaduwzijde van deze -door een talrijk publiek gevolgde- wedstrijd was het noodweer, dat in de namiddag losbarstte. Een beslissing in deze boeiende strijd werd hiermee onmogelijk. Al na 52 overs declareerde Ton Bakker op 188 voor 5 en bood hiermee HBS een zeer reële kans. Ton droeg de VOC innings met een - slechts halverwege door één kans ontsierde - magistrale 90 (3x6, 14x4!) daarbij gesteund door resp. Schoonheim (24) en Bert v. Weelde (33) en H. v. Lingen met 27 n.o. Het 3e wicket leverde 64, het 4e 57 en het 5e 51 runs op. Rob Derogee maakte zijn kostbare misser op Bakker weer goed met 4 voor 61 in 21 overs. Regen en slecht licht hielden HBS wellicht van de zege af. In de 36 beschikbare over leverde HBS echter fraai tegenspel met Peter van Wel (80 not out) als uitblinker, Bert v. Weelde oogste het meest succes (3-25), Rob was dit keer wat duur (2-63 in 16 overs). Zeger en Ferdinand kregen elk één wicket.

11 augustus V.O.C. - U.D. 2 - 3    167 : 6  -  127 : 6
Voor de derde opeenvolgende keer hield VOC aan de draw slechts 2 punten over. Door regen en wind bleven bovendien de runs vrij duur. Daar Rood en Wit - HCC1 achteraf ongeldig bleek vanwege de regen, kon de kampioensvlag nog niet worden uitgestoken. Na verloren toss moest VOC gaan batten en mocht UD de natte wei in. De straffe wind maakte goed cricket onmogelijk en dus hoge scores. De 167 runs (voor 7 wickets) kwamen van liefst 7 man maar kostte dan ook liefst 74 overs. Ierschot (16), Ouwerkerk (20), Ton Bakker (31) Renee Schoonheim (36 not out inclusief pijnstillende injectie) Hans v. d. Kooy (18), Rob v. Weelde (25) en Hitzerd (12 n.o.) hielden alleen Abendanon en S. Lubbers elk 30 overs in de wind. Ondanks goed VOC-veldwerk ging UD er aanvankelijk zeker tegen aan maar zag het na de snelle val van enige wickets na 104 voor 6 niet meer zitten. F. Cornelis (3-20), R. v. Eelde (1-22), Bert v. Eelde (2-50) deelde de wickets, toen op 132 voor 6 de tijd om was. De magere 2 punten betekende, dat VOC in theorie (de kranten waren er dus echt naast ?) nog steeds niet was.

17 en 18 augustus: VOC eindelijk kampioen van Nederland
Tijdens een dubbel weekend gelardeerd met zon op Zaterdag en nattigheid op Zondag vergaarde VOC resp. 3 en 2 punten en kon hiermee eindelijk de vlag hijsen. Het seizoen werd aldus besloten met 5 successievelijke draws met daarin slechts 1 bonus punt. Beide dagen werd het nu eens de dag en show van Renee Schoonheim, die zijn vorige 36 not out voortzette met 90 not out en 111 not out. Zaterdag mochten Ton Bakker en Z. Cornelis -verlaat uit Engeland terug van een Flamingotoer- dit nog net op tijd meemaken. Het slecht lopende HCC-veld vergde overigens wel de nodige inspanning van de VOC’ers, die eerst gingen batten en wellicht iets te laat de boeken op 220 voor 3 (!!) afsloten. Renee van Ierschot opende met 42 (5x4) Renee startte al in de 7e over (8 voor 1) en werd na Ierschot’s heengaan gesteund door Anton Bakker (40, 5x4) en tenslotte door Bert v. Weelde (32 n.o.). Het slechte veld kostte Renee wellicht zijn century, zijn briljante 90 not out bevatte daardoor slechts 7 vieren. VOC leek regelrecht op de zege af te gaan, toen op 45 reeds 6 hagenaars waren ingerekend vooral dank zij Rob v. Weelde (5-36). Kooistra (33) en ter Kuile (35 n.o.) hebben niettemin lange tijd gepoogd op het extra punt (175) aan te sturen, ondanks fel en accuraat fielden (‘n pracht vang van v.d. Kooy en F. Cornelis) en bowlen. Na Kooistra’s heengaan werd dit moedig pogen echter gestaakt. Resultaat op 134 voor 7 voor VOC een draw met bonus punt, HCC2 toe aan degradatie.

V.O.C. - Rood en Wit draw zonder b.p.  200 : 4  -  74 : 2
Twee gebeurtenissen voorkwamen, dat VOC zijn zojuist behaalde kampioenschap met een sprankelende show kon bekronen. Omstreeks theetijd kwam het bericht binnen, dat onze erevoorzitter aan de gevolgen van zijn noodlottig ongeluk was bezweken. Tot kort voor zijn ernstige ziekte kon men Hans van Everdingen ergens langs de boundary aantreffen, waar hij jong en oud met zijn aanstekelijke humor wist te boeien. Hans -zelf een verdienstelijk oud 1e klas cricketer- wist een cricketduel op zijn juiste waarde te schatten, in het jubileumjaar 1955 werd hij de grote stimulator voor de herleving van het cricket in onze vereniging. Sterker nog hij trad in die jaren namens vele andere verenigingen op als onnavolgbaar pleitbezorger, die voor niemand op zij wenste te gaan. Tegen Hans viel niet te debatteren. Dubbel jammer, dat hij van dit kampioenschap -ook de kroon op zijn werk- juist geen getuige heeft mogen zijn. Na enig overleg tussen aanvoerders umpires en bestuur werd besloten de laatste wedstrijd van het seizoen af te spelen.

Tevoren hebben de toeschouwers kunnen genieten van een battingshow, welke een afspiegeling vormde van de kracht van ons huidige eerste elftal. De basis hiervoor kwam van Harry van Lingen (32) en Ton Bakker (10), welke resp. op 32 en 61 retireeden, waarna de als nr. 1 begonnen Renee Ierschot (41) met Renee Schoonheim een stand opbouwden van liefst 121 runs. Toen na Ierschots en Bert v. Weelde de score was opgelopen tot 200 voor 4 sloot Ton na ruim 3,5 uur de inning. De Rood en Wit aanval (Onstein, Wijkhuizen en Luining) was vooral door Renee Schoonheim danig afgestraft. Renee 111 nog out (3x n.o. in succesie!) bevatte 8 zessen en 8 vieren en was een lust om naar te kijken. Rood en Wit moest ontijdig door de regen stoppen. Ook daar viel echter te genieten van fraai betten van een nog zeer jonge nieuwe telg de la Mar. Hiermee kwam een eind aan het seizoen, dat eendeels vrijwel voortdurend werd geteisterd door slecht weer anderzins buitengewoon spannend was doordat behalve VOC vrijwel elk ander team beducht moest zijn voor lijfbehoud. Door de opname van F. Cornelis en J. Boddé was het VOC-XI verder verjongd en beschikte het door de vaak gedurfde captaincy van Ton Bakker over een zeer sterke battingside zonder staart. Er werd veelal scherp gefield, terwijl onze bowlerij -misschien iets te éénzijdig- kon rekenen op briljant keepen. De batsmen produceerden gem. 25 runs per wicket, ieder bowlerswicket daarentegen kostte slechts 14 runs. V.O.C. leverde Rotterdam na Feijenoord zijn 3e landskampioen en mocht daarvoor ook van het gemeentebestuur de hulde in ontvangst nemen.

“Bij het ontwerpen en samenstellen van deze website is de grootst mogelijke zorgvuldigheid betracht. Mocht u echter inhoud tegenkomen waarop u meent auteursrecht te hebben, neem dan contact met ons op via e-mail webredactie@voc-rotterdam.nl